Frédéric Deborsu (1970) is een journalist uit één stuk, ja zelfs wat hyperactief. Na 10 jaar sportjournalistiek aan de RTBF en een omweg in de entertainment is hij vandaag de dag onderzoeksjournalist voor het programma 'Questions à la Une'.

Hij is perfect tweetalig en gespecialiseerd in de relaties tussen Wallonië en Vlaanderen. Hij werkt ook voor de VRT en schrijft kronieken in de geschreven pers. En hij is nog maar 40 jaar.

Geboren journalist
Frédéric is gek op sport. Als sinds hij een jonge kerel is, is voetbal zijn lievelingsdomein. De presentatoren van destijds zijn zijn idolen, die hij thuis maar al te graag imiteert. Bij de Deborsu's wordt er geen tijd verloren: Frédéric debuteert als matchcommentator op een vrije lokale radio in Hannut op amper 14-jarige leeftijd! Enkele jaren nadien voegt hij zich bij het team van wat daarna Radio Nostalgie zal worden. Op 20-jarige leeftijd heeft hij al meer dan zes jaar ervaring op antenne!

Rechten in Leuven
Frédéric heeft een broer, Christophe, die vijf jaar ouder is. Ze zijn erg close. Ze hebben gezamenlijke inspiratiebronnen, maar hun lievelingsdomeinen zijn verschillend: de oudste is gepassioneerd door politiek, de jongste droomt ervan ooit Luc Varenne te worden!

Christophe gaat rechten studeren, waar Frédéric hem in volgt. Hij maakt zijn kandidaturen af in Louvain-La-Neuve maar vervolgt zijn licenties in Leuven, in het Nederlands. Waarom? Onmogelijk om een kot te vinden in Louvain-La-Neuve. Maar trouwens ... Frédéric is gewoon zo: hij heeft lef en houdt van uitdagingen.

Betaald worden om naar sport te kijken
Hij is 20 jaar en 3 maanden oud en zit nog op de universiteit, maar toch slaagt hij al met glans voor de tests om weekendmedewerker van de RTBF te worden. Hij is meteen de jongste journalist die in de openbare zender ooit binnen geraakte.

"De ultieme droom" voor deze jongen met een passie voor sport. Hij wordt betaald om naar voetbalmatchen te gaan kijken: "wat wil je nog meer". In Leuven beseft hij "dat het toch wat warm onder zijn voeten wordt". De hoeveelheid leerstof is "immens", wat hem er niet van weerhoudt om zijn diploma met onderscheiding te behalen.

Zeven jobaanbiedingen
Wanneer hij afstudeert aan de universiteit biedt men hem niet minder dan zeven jobs aan. Hij kiest voor de "minst goed betaalde" en blijft bij de RTBF, waar hij zich al bewezen heeft. Na 10 jaar sport richt Frédéric zich op het entertainment. Hij is van mening dat "het moeilijk is echte vragen te stellen in het sportmilieu van deze tijd". Hij zal niet gauw het verhaal met Georges Leekens vergeten, die hem in het stadium achtervolgde om hem op zijn gezicht te slaan, of toen hij de dopingaffaire ontdekte in de wielrennerswereld "in de tijd wanneer er over die dingen nog niet werd gesproken". Hij wordt kroniekschrijver voor Allumés.be en moeit zich maar al te graag met het dagelijkse leven van de politici en de sterren van de showbizz.

Stijl ‘met een hoek af’
Vervolgens werkt hij voor het televisiejournaal om uiteindelijk het team van Questions à la Une te vervoegen. Bij elke reportage bewijst Frédéric dat hij van niets bang is. Zijn onderzoek over Prins Laurent doet heel wat stof opwaaien. Resultaat: de beste kijkcijfers van 2011 voor de RTBF en de beste kijkcijfers voor Questions à la Une ooit. Op alle televisiejournalen van het land worden stukken van de reportage uitgezonden.

Ander voorbeeld dat in het oog springt: Frédéric overnacht clandestien in het Justitiepaleis om te bewijzen dat er een gebrek aan beveiliging is. En nog niet zo lang geleden maakte hij de opvallende reportage over de islam in België. Twee van de meest bekeken en besproken uitzendingen van Questions à la Une in 2011 en 2012 dragen zijn handtekening. Frédéric zegt dat hij "zich in alle journalistieke stijlen wel kan vinden", maar hij is vooral zelf tuk "op zijn eigen stijl ‘met een hoek af’ en op de vrije loop van zijn verbeelding".

Ook in Vlaanderen
Met zijn broer Christophe vormt hij ongetwijfeld het meest populaire Franstalige duo in Vlaanderen. Drie jaar lang hebben ze op de VRT een nogal humoristische kroniek over de relaties tussen de twee taalgemeenschappen. Christophe schrijft er zelfs een boek over. Frédéric werkt trouwens nog steeds regelmatig voor de openbare Vlaamse zender.

Frédéric mag dan wel talent hebben voor alle journalistieke stijlen, hij verkiest toch om zich te verdiepen in wat er zich naast zijn deur afspeelt, dat vindt hij "logischer". Maar hij zal nooit het essentiële missen, dat had u wel al begrepen.

Met zijn directe stijl zal Frédéric uw debatten met humor en op intelligente wijze leven in blazen. En houd u maar vast aan de takken van de bomen wanneer hij begint te vertellen over de geschiedenis van Wallonië en de Noord-Zuid-relaties.